HEURICH - PRZEWODNIK DLA STOLARZY wyd. 1876 drzeworyty

HEURICH Jan Kacper (1834–1887)

PRZEWODNIK DLA STOLARZY

obejmujący cały zakres stolarstwa. Podług najlepszych dzieł obcych, z zastosowaniem się do potrzeb i zwyczajów stolarzy polskich ułożył.

Warszawa, Gebethner i Wolff, 1876. str. [6], 280, [9], XX.; ilustracje w tekście – drzeworyty; format 13,5 × 20,5 cm.

Praktyczny podręcznik przeznaczony dla stolarzy, obejmujący szeroki zakres zagadnień związanych z rzemiosłem stolarskim. Opracowanie przygotowano na podstawie zagranicznych publikacji fachowych, z uwzględnieniem potrzeb i zwyczajów polskich rzemieślników. Książka stanowi interesujące świadectwo rozwoju polskiej literatury fachowej oraz sposobów przekazywania wiedzy zawodowej w drugiej połowie XIX wieku.

Publikację uzupełniają drzeworyty w tekście, służące prezentacji omawianych narzędzi, konstrukcji i rozwiązań technicznych związanych ze stolarstwem.

JAN KACPER HEURICH (1834–1887) – warszawski budowniczy i architekt, jeden z bardziej znaczących przedstawicieli architektury warszawskiej drugiej połowy XIX wieku. Urodził się 21 czerwca 1834 r. w Warszawie, w rodzinie o tradycjach rzemieślniczych – jego ojciec, Fryderyk Marcin Heurich, był cenionym stolarzem. W 1852 r. rozpoczął naukę na wydziale architektury warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, gdzie kształcił się m.in. pod kierunkiem Henryka Marconiego. Po ukończeniu studiów w 1856 r. odbywał praktykę u Marconiego, uczestnicząc m.in. w budowie kościoła św. Anny w Wilanowie. W kolejnych latach projektował i wznosił liczne budynki w Warszawie, w tym kamienice, wille i obiekty użyteczności publicznej. Odbył także podróże studialne do Włoch, Francji i Niemiec, podczas których poznawał zabytki i współczesną architekturę europejską. Zmarł w Warszawie 24 marca 1887 r.

Heurich był również aktywnym autorem polskiego piśmiennictwa technicznego. Szczególne znaczenie mają jego praktyczne podręczniki przeznaczone dla rzemieślników: Przewodnik dla stolarzy, wydany po raz pierwszy w 1862 r., oraz Przewodnik dla cieśli z 1871 r. Opracowania te należą do najwcześniejszych polskich publikacji tego rodzaju, łączących wiedzę techniczną zaczerpniętą z literatury zagranicznej z potrzebami i praktyką miejscowych rzemieślników. Fakt, że Heurich wywodził się z rodziny stolarskiej, a sam zdobył wykształcenie architektoniczne i praktykę budowlaną, nadał jego pracom charakter połączenia doświadczenia rzemieślniczego z wiedzą zawodową. W 1862 r. opublikował również rozprawę O budowie szkółek wiejskich. Jego dorobek piśmienniczy stanowi ważny dokument rozwoju polskiej edukacji zawodowej i literatury technicznej XIX wieku.

RZADKIE!

TWARDA OPRAWA PÓŁSKÓREK Z EPOKI. GRZBIET ZE ZŁOCENIAMI, OBCIĘCIA KART NAKRAPIANE.

Stan: BDB- / grzbiet po fachowej konserwacji, nieliczne przebarwienia i rdzawe plamki; pieczęć księgarni Jana Arndta w Łodzi na karcie przedtytułowej, dość ŁADNY EGZEMPLARZ

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie