GOETHE- FAUST 1-2 (komplet) z podpisem Emila Zegadłowicza i Franciszka Foltina

  • Dodaj recenzję:
  • Kod: 10343
  • Dostępność: Jest Jest  (1 szt.)

  • Historia ceny
  • szt.
  • 899,00 zł

GOETHE- FAUST 1-2 (komplet) z podpisem Emila Zegadłowicza i Franciszka Foltina

GOETHE Johann Wolfgang

FAUST

Tragedji część pierwsza [i] druga.

Cz. 1-2 (komplet)

Wadowice 1926. Nakł. i druk Fr. Foltina w Wadowicach. str. 238, tabl. 1; 356, [4]; format 16x24cm

Wydano 1.050 egz., ten nr 748 z podpisem Emila Zegadłowicza i Franciszka Foltina.

Na tablicy portret Goethego wg akwaforty F. Siedleckiego.

Prócz tekstu zawiera reprodukcje 7 zdjęć projektów scenograficznych Zbigniewa Pronaszki oraz 7 fotografii Jana Malarskiego z wystawienia sztuki w Teatrze Narodowym w Warszawie w 1926 r. W przedstawieniu brali udział wybitni aktorzy m.in. Józef Węgrzyn i Jerzy Leszczyński.

Niniejsze wydanie Fausta w przekładzie Emila Zegadłowicza uchodzi za najlepszy dotychczasowy, polski przekład. Okazuje się, że przekład Zegadłowicza jest bardziej ceniony obecnie, niż w okresie międzywojennym. Wówczas został zaakceptowany jako jeden z najlepszych, ale nie szczędzono mu tyleż samo pochwał co i krytyki. Zegadłowicz pozwolił sobie na dużą swobodę w stosunku do niemieckiego oryginału, przez zbytnią omowność myśli Goethego, swobodną wersyfikację i spolszczenie niektórych wydarzeń, jak na przykład "Noc Walpurgii" nazwał "Sabatem na Łysej Górze”. Jednak wszelkie zastosowane przez tłumacza środki służą jedynie lepszemu zrozumieniu tekstu przez polskiego czytelnika.

MIĘKKA OPRAWA WYDAWNICZA

Stan BDB-/ ŁADNY EGZEMPLARZ

Proweniencja: exlibris Tadeusza Kudlińskiego (ur. 10 listopada 1898 w Krakowie, zm. 8 października 1990 tamże) – polski krytyk teatralny, prozaik związany z Krakowem.

W okresie przedwojennym od 1931 publikował na łamach „Gazety Literackiej”. W czasie okupacji hitlerowskiej aktywnie działał w organizacji podziemnej „Unia”, był aresztowany przez Gestapo. Po wojnie, w okresie stalinowskim, represjonowany, a w latach 1949-1955 więziony za przekonania polityczne. Po roku 1955 publikował na łamach „Tygodnika Powszechnego”. Zajmował się recenzjami spektakli teatralnych. Pozostawił bogate archiwa, dotyczące życia teatralnego w Polsce.