COHNHEIM - ODCZYTY Z PATOLOGII OGÓLNEJ. T. I–II, 1884

COHNHEIM Julius (1839–1884)

ODCZYTY Z PATOLOGII OGÓLNEJ

T. I–II [do kompletu brak t.III]

Podręcznik dla lekarzy i studentów. Przekład z drugiego przerobionego wydania z 1882 r.

Warszawa, nakładem K. Kowalewskiego, 1884; Tom I: [IV], 607, [3] s. Tom II: [2], V, [1], 262, [2] s.; format 15,5 × 23 cm.

Pierwsze dwa tomy polskiego wydania fundamentalnego opracowania niemieckiego lekarza i patologa Juliusa Cohnheima, jednego z ważnych przedstawicieli nowoczesnej patologii eksperymentalnej XIX wieku. Autor przyczynił się do rozwoju badań nad mechanizmami chorób, opierając rozważania na obserwacji mikroskopowej, doświadczeniu i analizie procesów zachodzących w tkankach.

Cohnheim zasłynął przede wszystkim badaniami nad zapaleniem oraz przemieszczaniem się leukocytów przez ściany naczyń krwionośnych, czyli diapedezą. Jego prace pomogły rozwinąć nowoczesne rozumienie reakcji zapalnej i znaczenia zmian naczyniowych w przebiegu chorób. Odczyty z patologii ogólnej przedstawiają szerokie ujęcie procesów patologicznych, łącząc wiedzę anatomiczną i fizjologiczną z obserwacją zmian chorobowych. Dzieło należało do ważnych podręczników kształtujących europejską medycynę akademicką drugiej połowy XIX wieku.

Polskie wydanie Odczytów z patologii ogólnej, opublikowane w Warszawie w 1884 r., udostępniało polskim lekarzom i studentom ważne osiągnięcia europejskiej patologii eksperymentalnej. Stanowi cenny dokument historii medycyny i kształtowania się nowoczesnego naukowego podejścia do procesów chorobowych.

Tłumacze:

Dr Aleksander Fabian (1847–1911) – polski lekarz, absolwent warszawskich studiów medycznych, kształcący się również za granicą. Pracował m.in. jako lekarz górniczy, kierował zakładem hydropatycznym w Nałęczowie, a następnie pełnił funkcje lekarskie w Warszawie i Łodzi. Zajmował się także zagadnieniami higieny i chorób zawodowych; opublikował pracę O pylicach (1880), a jego dorobek obejmuje jeden z wczesnych polskich opisów tej grupy schorzeń.

Dr Stanisław Nikodem Markiewicz (1839–1911) – lekarz i higienista, zasłużony dla rozwoju higieny publicznej w Polsce. Organizował pierwsze warszawskie kolonie letnie dla ubogich i osłabionych dzieci, rozwijał higienę szkolną oraz angażował się w poprawę warunków sanitarnych stolicy. Był aktywnym autorem i tłumaczem piśmiennictwa medycznego, a także działaczem Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego.

Dr Józef Poznański.

TWARDA OPRAWA PÓŁPŁÓCIENNA Z EPOKI, NA GRZBIETACH TŁOCZENIA I ZŁOCONA TYTULATURA, KARTON MARMORYZOWANY, OBCIĘCIA KART NAKRAPIANE.

Stan: BDB-/ drobne, nieznaczne otarcia oprawy; na karcie tytułowej tomu II pieczęć własnościowa „Dr Maurycy Herl”.

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie