URUSKI - RODZINA. HERBARZ SZLACHTY POLSKIEJ. T. 1-14 wyd. 1904-1917

URUSKI Seweryn

RODZINA. HERBARZ SZLACHTY POLSKIEJ

oprac. przez... przy współudziale

Adama Amilkara Kosińskiego; wykończony i uzup. przez Aleksandra Włodarskiego.

T. 1-14 [do kompletu brakuje t.15]

Gebethner i Wolff  1904-1917; str. [4], XII, 400; [4], 404; [4], 396, [2]; [4], 400; [4], 396; [4], 392; [4], 388; [4], 379; [4], 388; [4], 392; [4], 380; [4], 382; [4], 371; [4], 384, [2];  format 29-30 cm,

Monumentalny herbarz opracowany przez Seweryna hr. Uruskiego, wydany staraniem i nakładem jego córek, przy współudziale Adama Amilkara Kosińskiego, a następnie wykończony i uzupełniony przez Aleksandra Włodarskiego. Publikacja należy do podstawowych źródeł wykorzystywanych w badaniach nad genealogią polskich rodzin szlacheckich.

Seweryn Maciej Leon Uruski herbu Sas (1814–1890) – heraldyk i genealog, przedstawiciel polskiej arystokracji, hrabia, związany z administracją Królestwa Polskiego i dworem cesarskim. Zasłynął jako autor Rodziny. Herbarza szlachty polskiej, dzieła, którego wydawanie rozpoczęto po jego śmierci. Pracę kontynuowali współpracownicy i następcy, korzystając z pozostawionych materiałów oraz dokumentacji genealogicznej.

Herbarz obejmuje informacje o pochodzeniu rodów, ich genealogii, koligacjach rodzinnych, herbach, urzędach, godnościach i majątkach. Szczególną wartość ma uwzględnienie rodzin, których szlachectwo zostało potwierdzone w postępowaniach legitymacyjnych prowadzonych w XIX wieku przed instytucjami Królestwa Polskiego i Cesarstwa Rosyjskiego. Dzięki temu publikacja stanowi ważne uzupełnienie wcześniejszych herbarzy, w tym opracowania Adama Bonieckiego, i jest przydatna w badaniach nad szlachtą okresu porozbiorowego.

Herbarz obejmuje szlachtę nie tylko z ziem etnicznie polskich, lecz także z rozległych obszarów dawnej Rzeczypospolitej, w tym z Litwy, Ukrainy i Białorusi. Uwzględnia rody związane z ziemiami dawnego państwa polsko-litewskiego, których genealogie, koligacje i dzieje majątkowe wykraczają poza granice Królestwa Polskiego. Dzięki temu stanowi cenne źródło do badań nad genealogią i strukturą społeczną szlachty dawnej Rzeczypospolitej, również w okresie porozbiorowym.

Pierwsze czternaście tomów ukazało się w latach 1904–1917. Dalszy ciąg opracowania wydano później: tom 15 opublikowano w 1931 roku, a następnie ukazywały się materiały uzupełniające [w formie kilku zeszytów]. Oferowany zestaw obejmuje tomy 1–14; nie zawiera tomu 15 ani późniejszych uzupełnień.

Rzadkie w tak dużym zespole!

T. 1-14: TWARDA OPRAWA JEDNOLITA PŁÓCIENNAZ ZE ZŁOCENIAMI Z OKRESU MIĘDZYWOJENNEGO; ZACHOWANE PRZEDNIE OKŁADKI WYDAWNICZE

Stan BDB-/  sporadyczne podkreślenia w tekście, w tomie 3 i 11 zapiski na kartach przedtyt, ŁADNY EGZEMPLARZ

PROWENIENCJA:

Egzemplarz z księgozbioru hrabiowskiej rodziny Brezów, związanej z majątkiem w Witowicach Dolnych w Galicji, o czym świadczy znak własnościowy Ex-libris-Familiae Breza Comitum de Witowice Dolne. Witowice Dolne nabył w 1892 roku hrabia Fryderyk August Breza. Do 1939 roku majątkiem gospodarował Edward Breza, kolekcjoner dawnej broni i miłośnik historii. Rodzina gromadziła książki oraz przedmioty o wartości historycznej, a jej księgozbiór stanowi interesujący ślad kultury kolekcjonerskiej ziemiaństwa galicyjskiego.

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie