TĘCZA. Ilustrowane pismo tygodniowe (kulturalno-społeczne). R.VIII, 1934, z. 1-12 [komplet w 2 wol.]

TĘCZA. Ilustrowane pismo tygodniowe (kulturalno-społeczne).

R.VIII  z. 1-12 [komplet w 2 wol.]

Poznań, Wydawnictwo „Tęczy”, 1934; format 17,5x24,5 cm

„Tęcza” – jedno z najważniejszych polskich ilustrowanych czasopism kulturalno-społecznych okresu międzywojennego, wydawane w Poznaniu w latach 1927–1939. Pismo należało do nielicznych w Polsce tytułów o rozbudowanej, często kolorowej szacie graficznej i wysokim poziomie edytorskim, łączących funkcję tygodnika (do 1931) oraz – od 1932 r. – ilustrowanego miesięcznika.

Rocznik 1934 (VIII) obejmuje pełny cykl 12 numerów, zachowujących ciągłość redakcyjną i tematyczną pisma w okresie jego transformacji. Redaktorami naczelnymi „Tęczy” byli kolejno: Szczepan Jeleński, Emil Zegadłowicz, Jerzy Drobnik oraz Józef Kisielewski – w latach 1932–1939 funkcję tę pełnił przede wszystkim Józef Kisielewski.

Na łamach pisma publikowali czołowi twórcy literatury i publicystyki II Rzeczypospolitej, m.in. Konstanty Ildefons Gałczyński, Kazimiera Iłłakowiczówna oraz Adolf Nowaczyński. „Tęcza” była także ważnym forum polskiej sztuki wizualnej – reprodukowano prace najwybitniejszych grafików i malarzy okresu międzywojennego, w tym Władysława Skoczylasa, Wacława Boratyńskiego oraz Stanisława Ostoji-Chrostowskiego, których twórczość współtworzyła charakter modernistycznej estetyki pisma.

Zawartość rocznika obejmuje bogaty przekrój materiałów: reportaże, teksty literackie, publicystykę społeczną i kulturalną, artykuły popularnonaukowe oraz rozbudowane działy ilustracyjne – fotografie, grafiki i reprodukcje dzieł sztuki. Szczególny nacisk kładziono na wizualność i nowoczesną formę graficzną, co sytuowało „Tęczę” wśród najbardziej prestiżowych periodyków ilustrowanych II RP.

TWARDA OPRAWA PÓŁPŁÓCIENNA Z EPOKI. GRZBIETY ZE ZŁOCENIAMI, KARTON MARMORYZOWANY. ZACHOWANE OKŁĄDKI WYDAWNICZE CZASOPISM

Stan BDB-/ ŁADNY EGZEMPLARZ

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie