SCHILLER - OBLUBIENICA MESSEŃSKA, TRAGEDYA LIRYCZNA Z CHORAMI. Pierwsze polskie wydanie, Wilno 1844

SCHILLER Friedrich (1759–1805)

OBLUBIENICA MESSEŃSKA, TRAGEDYA LIRYCZNA Z CHORAMI.

Wilno, nakładem i drukiem T. Gliksberga, księgarza i typografa szkół białoruskiego okręgu, 1844, str. [4], 124; format 14 × 21 cm.

Na karcie tytułowej: „przełożył z Schillera F. B. D. T. T” – właściwie Bronisław Ferdynand Trentowski (1808–1869).

Friedrich Schiller (1759–1805) – niemiecki poeta, dramatopisarz, historyk i estetyk, jedna z głównych postaci klasycyzmu weimarskiego. Urodził się w Marbach am Neckar, kształcił się w Karlsschule w Stuttgarcie, początkowo studiując medycynę. Rozgłos przyniósł mu dramat „Zbójcy” (1781), a następnie kolejne utwory sceniczne, m.in. „Intryga i miłość”, „Don Carlos”, cykl dramatów historycznych „Wallenstein”, „Maria Stuart” oraz „Wilhelm Tell”. Od lat dziewięćdziesiątych XVIII wieku związany był z Johannem Wolfgangiem Goethem, z którym współtworzył środowisko klasycyzmu weimarskiego. Jego twórczość dramatyczna i refleksja estetyczna wywarły znaczący wpływ na literaturę europejską XIX wieku.

TRENTOWSKI Bronisław Ferdynand (1808–1869) – filozof, pedagog i pisarz, przedstawiciel polskiej filozofii narodowej XIX wieku. Urodził się w Opolu Lubelskim, studiował na Uniwersytecie Warszawskim, a po powstaniu listopadowym przebywał na emigracji. Wykładał filozofię na Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim. Autor m.in. „Myślini czyli całokształtu logiki narodowej” (1842–1843), „Chowanny czyli systemu pedagogiki narodowej” oraz licznych prac filozoficznych. Zajmował się również przekładami literatury niemieckiej; przekład „Oblubienicy messeńskiej” Schillera należy do jego prac z okresu wileńskiego.

„Oblubienica messeńska” („Die Braut von Messina oder Die feindlichen Brüder”) jest tragedią w pięciu aktach z chórami, napisaną przez Schillera w 1803 roku i wystawioną po raz pierwszy w teatrze weimarskim tego samego roku. Utwór nawiązuje do konstrukcji tragedii antycznej, wprowadzając rozbudowaną partię chóru komentującego wydarzenia. Fabuła przedstawia konflikt dwóch braci z rodu książęcego Messyny, którego tragiczny finał wynika z dawnej przepowiedni oraz nieświadomości prawdziwego pochodzenia tytułowej bohaterki.

Należy ona do późnych dramatów Fryderyka Schillera, powstałych w okresie jego dojrzałej twórczości. Choć utwór nie osiągnął w recepcji europejskiej znaczenia „Fausta” Johanna Wolfganga Goethego ani największych dramatów samego Schillera, takich jak „Wallenstein” czy „Wilhelm Tell”, zajmuje istotne miejsce w historii dramatu ze względu na próbę odnowienia klasycznej tragedii poprzez powrót do formy zbliżonej do tragedii antycznej, z rozbudowaną rolą chóru.

Pierwszy polski przekład z 1844 roku stanowi świadectwo żywego zainteresowania twórczością Schillera w polskim środowisku literackim XIX wieku.

Bardzo rzadkie!

TWARDA OPRAWA PÓŁSKÓREK Z EPOKI. GRZBIET PŁASKI ZE SKROMNYMI, ACZKOLWIEK DEKORACYJNYMI ZŁOCENIAMI. KARTON MARMORYZOWANY. OBCIĘCIA KART PRÓSZONE.

Stan BDB-/ miejscami przebarwienia papieru; na odwrocie karty tytułowej numer inwentarzowy oraz nieaktualna pieczęć biblioteczna, ŁADNY EGZEMPLARZ

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie