PAWLISZCZEW Nikołaj - HERBARZ RODZIN SZLACHECKICH KRÓLESTWA POLSKIEGO Cz. I–II [komplet w 1 wol.] 135 ręcznie kolorowanych herbów

PAWLISZCZEW Nikołaj (1802–1879)

HERBARZ RODZIN SZLACHECKICH KRÓLESTWA POLSKIEGO NAJWYŻÉJ ZATWIERDZONY

Cz. I–II [komplet w 2 wol.]

Warszawa, S. Orgelbrand, 1853, str. [2], VI, [4], 236, [2]; [4], 237, [1]; format 16,5x26 cm.

W obu częściach przedstawienia herbów szlacheckich ręcznie kolorowane.

Nikołaj Iwanowicz Pawliszczew (1802–1879) – rosyjski historyk i urzędnik państwowy, związany z administracją Królestwa Polskiego. Pełnił funkcję podsekretarza stanu i był członkiem Rady Stanu Królestwa Polskiego. Zajmował się zagadnieniami historycznymi, administracyjnymi i heraldycznymi. Uczestniczył w pracach związanych z regulacją statusu prawnego szlachty Królestwa Polskiego, w tym z ustawodawstwem z 1836 r. Jego zainteresowania znalazły odzwierciedlenie w opracowaniu poświęconym rodzinom szlacheckim i ich herbowi, przygotowanym z wykorzystaniem materiałów Heroldii Królestwa Polskiego. Publikacja stanowi źródło do badań nad heraldyką, genealogią oraz dziewiętnastowieczną administracją stanu szlacheckiego na ziemiach polskich.

Herbarz zawiera opisy herbów i przyporządkowanych im rodzin szlacheckich. Materiał uporządkowano według trzech kategorii szlachty, odpowiadających podziałowi wprowadzonemu ustawą z 1836 r. Pierwsza obejmuje rodziny posiadające tytuły honorowe, druga – rodziny, które uzyskały szlachectwo po ogłoszeniu ustawy, trzecia zaś – pozostałe rodziny zaliczone do stanu szlacheckiego na jej podstawie. W dwóch kolejnych działach zastosowano porządek alfabetyczny według nazw herbów.

Publikacja obejmuje 135 herbów odnoszących się do 389 rodzin. Tekst podano równolegle w języku polskim i rosyjskim.

TWARDA OPRAWA PÓŁSKÓREK Z EPOKI. GRZBIET Z WYPUKŁYMI ZWIĘZAMI, TŁOCZENIAMI I ZŁOCENIAMI. NA GRZBIECIE ZŁOCONY SUPEREKSLIBRIS INICJAŁOWY L.S. W FORMIE WYZŁOCONEGO MONOGRAMU LEOPOLDA ŚWIDERSKIEGO.

Stan BDB-/  drobne otarcia oprawy; blok miejscami poluzowany; bardzo nieliczne plamki foxingu, egzemplarz kompletny.

PROWENIENCJA: Z księgozbioru Leopolda Świderskiego (1853–1925), syna Faustyna Świderskiego, prawnika, adwokata przysięgłego w Warszawie, obywatela ziemskiego i bibliofila. Ukończył wydział prawny Uniwersytetu Warszawskiego, następnie pracował w Prokuratorii Królestwa Polskiego. Znany również jako autor komedii i utworów scenicznych dla dzieci i młodzieży. Jego debiut teatralny przypadł na 1880 r. Związany z Warszawą, gdzie prowadził kancelarię adwokacką przy ul. Kapucyńskiej 3. Pamięć o nim zachowuje epitafium na warszawskich Powązkach, wymieniające go jako adwokata, pisarza i bibliofila.

Na grzbiecie oprawy złocony superekslibris inicjałowy L.S.,na k.tyt. pieczęć "Leopold Świderski. Adwokat Przysięgły w Warszawie. Kapucyńska 3".

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie