MICKIEWICZ - PAN TADEUSZ t.1-2 [komplet w 1 wol.]. Paryż 1834, wyd.1

MICKIEWICZ Adam (1798–1855)

PAN TADEUSZ

czyli ostatni zajazd na Litwie.

Historya szlachecka z roku 1811 i 1812

w dwunastu księgach wierszem przez ...

Paryż 1834, Wyd. A. Jełowickiego. T. I: 253, [2] s.; t. II: 300, [4] s. ; format 11 × 16 cm.

Wydanie pierwsze i zarazem pierwodruk jednego z najważniejszych utworów literatury polskiej. Na s. 205 tomu II niewielki drzeworytowy portret Napoleona Bonaparte.

„Pan Tadeusz” – epopeja narodowa i jedno z najważniejszych dzieł polskiego romantyzmu. Utwór przedstawia życie szlachty litewskiej na tle wydarzeń lat 1811–1812, konfliktu Sopliców i Horeszków oraz nadziei związanych z wkroczeniem wojsk napoleońskich na ziemie polskie. Obok rozbudowanej fabuły poemat stanowi rozległy obraz obyczajów, języka, kultury i świata dawnej szlachty.

Adam Mickiewicz (1798–1855) – poeta, działacz polityczny i publicysta, jeden z najwybitniejszych twórców polskiego romantyzmu. Autor m.in. „Dziadów”, „Sonetów krymskich”, „Konrada Wallenroda” i „Pana Tadeusza”. Po procesie filomatów i zesłaniu w głąb Rosji przebywał na emigracji. Od 1832 r. mieszkał w Paryżu, gdzie ukazało się pierwsze wydanie „Pana Tadeusza”.

Rzadkie!

TWARDA OPRAWA PÓŁSKÓREK Z POCZĄTKU XX WIEKU. GRZBIET Z TŁOCZENIAMI ORAZ SKÓRZANYM SZYLDZIKIEM ZE ZŁOCONĄ TYTULATURĄ. W DOLNEJ CZĘŚCI GRZBIETU ZŁOCONY SUPEREXLIBRIS „JABŁONKA”.

Stan DB/ otarcia krawędzi oprawy, miejscami przebarwienia papieru, dawna pieczęć własnościowa z inicjałami "S.W.", na odwrocie karty tytułowej ślad po usuniętym ekslibrisie; nieliczne przebarwienia oraz drobne usterki marginesów końcowych kart. Brak portretu. Egzemplarz kompletny pod względem tekstu, z bardzo szerokimi marginesami.

Prowieniecnja: 

Superekslibris „JABŁONKA” na grzbiecie egzemplarza stanowi interesujący ślad dawnej proweniencji i może wskazywać na związek książki z biblioteką lub księgozbiorem związanym z jabłonkowskim dworem.

Jabłonka pod Dydnią - historyczny majątek ziemiański w powiecie brzozowskim, którego dzieje związane były kolejno z rodzinami Jaruntowskich herbu Prus III, Słoneckich oraz Kraińskich herbu Jelita. Murowany dwór wzniósł w XIX wieku Antoni Jaruntowski, a w latach 90. XIX wieku dobra jabłonkowskie przeszły w ręce Władysława Kraińskiego. Ostatnim właścicielem majątku był jego syn, Antoni Maurycy Kraiński (1883–1975). Dwór został gruntownie przebudowany przed I wojną światową; w 1944 roku majątek został objęty reformą rolną i znacjonalizowany.

Losy wyposażenia dworu były burzliwe - znaczna jego część została zrabowana lub zniszczona podczas I wojny światowej, a po 1944 roku majątek uległ nacjonalizacji.

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie