MAŁACHOWSKI-ŁEMPICKI - WOLNOMULARSTWO NA ZIEMIACH DAWNEGO WIELKIEGO KSIĘSTWA LITEWSKIEGO 1776–1822; JABŁOŃSKA-ERDMANOWA - OŚWIECENIE I ROMANTYZM W STOWARZYSZENIACH MŁODZIEŻY WILEŃSKIEJ NA POCZĄTKU XIX W.

MAŁACHOWSKI-ŁEMPICKI Stanisław (1884–1959)

WOLNOMULARSTWO NA ZIEMIACH DAWNEGO WIELKIEGO KSIĘSTWA LITEWSKIEGO 1776–1822. DZIEJE I MATERJAŁY.

[Współoprawne z:]

JABŁOŃSKA-ERDMANOWA Zofia – OŚWIECENIE I ROMANTYZM W STOWARZYSZENIACH MŁODZIEŻY WILEŃSKIEJ NA POCZĄTKU XIX W.

Wilno, nakładem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie, 1930–1931.str. VIII, 212, [1], 21 tabl.; [4], 206, [1], format 17 × 24,5 cm. Rozprawy Wydziału III Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie, t. IV, z. 1–2.

Pierwsza z prac, „Wolnomularstwo na ziemiach dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego 1776–1822”, stanowi jedno z podstawowych opracowań dotyczących dziejów masonerii na ziemiach litewsko-białoruskich w okresie stanisławowskim i w pierwszych dekadach XIX wieku. Małachowski-Łempicki, historyk specjalizujący się w dziejach wolnomularstwa, zgromadził obszerny materiał źródłowy dotyczący lóż działających na terenie dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego, ich organizacji, członków i wzajemnych powiązań. Praca ma charakter nie tylko syntetyczny, lecz również dokumentacyjny – stąd podtytuł „Dzieje i materjały” oraz zamieszczony na końcu zestaw 21 tablic. 

Stanisław Małachowski-Łempicki (1884–1959) – historyk i badacz dziejów wolnomularstwa, autor szeregu prac poświęconych lożom i organizacjom masońskim na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej. Jego publikacje, oparte na szeroko wykorzystywanym materiale archiwalnym, do dziś stanowią ważny punkt odniesienia dla badań nad historią masonerii w Polsce i na Litwie.

Druga praca, „Oświecenie i romantyzm w stowarzyszeniach młodzieży wileńskiej na początku XIX w.”, poświęcona jest środowisku młodzieży akademickiej Wilna oraz przemianom ideowym zachodzącym pomiędzy późnym oświeceniem a romantyzmem. Autorka analizuje działalność wileńskich stowarzyszeń młodzieżowych, ich program ideowy, zainteresowania literackie i naukowe oraz kształtowanie się postaw, które znalazły później wyraz w środowisku filomatów i filaretów. Praca stanowi ważne źródło do poznania intelektualnego środowiska Wilna na początku XIX wieku; współczesne opracowania historii polskiego romantyzmu nadal odwołują się do niej przy omawianiu początków ruchu filomackiego.

Zofia Jabłońska-Erdmanowa (1899–1998) – autorka prac historycznych i literackich, badaczka dziejów kultury i literatury. Jej rozprawa o młodzieży wileńskiej została wydana przez Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie w 1931 r. jako zeszyt 2 tomu IV „Rozpraw Wydziału III Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie”; liczy [4], 206, [1] strony.

Oba dzieła łączy nie tylko wspólna seria wydawnicza, lecz także ich znaczenie dla poznania życia intelektualnego i organizacyjnego Wilna oraz ziem dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. W jednym tomie zestawiono więc szczegółowe studium nad wolnomularstwem z badaniem środowisk młodzieżowych, które odegrały istotną rolę w kształtowaniu polskiego życia umysłowego pierwszych dekad XIX wieku.

TWARDA OPRAWA PÓŁPŁÓCIENNA Z EPOKI, GRZBIET ZE ZŁOCONĄ TYTULATURĄ, OKŁADKI POKRYTE MARMORYZOWANYM KARTONEM.

Stan DB/ przetarcia złoceń na grzbiecie, drobne otarcia oprawy, przetarcia krawędzi i powierzchni okładek; ślad po usuniętym ekslibrisie na przedniej wyklejce, ślad po wymazanym wpisie na przedtyt.; w kilku miejscach pieczęcie własn., miejscami ślady prób ich usunięcia; poza tym nieliczne ślady użytkowania

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie