KRASICKI- DZIEŁA 10 tomów wyd. Paryż-Genewa 1830r.

KRASICKI IGNACY

DZIEŁA

10 tomów w jednym woluminie

Z portretem autora.

Edycya Barbezata.
Paryż-Genewa 1830, Barbezat, str. VIII, 906, na frontispisie rzeczony portret - staloryt, format 15,5x23,5cm

TWARDA OPRAWA PÓŁSKÓREK Z EPOKI, OKŁADKI OKOLONE POJEDYNCZĄ ZŁOTĄ LINIĄ ORAZ TŁOCZONYMI NA ŚLEPO RAMKAMI, NA GRZBIECIE WYPUKŁE ZWIĘZY, TŁOCZENIA I ZŁOCONA TYTULATURA, OBCIĘCIA KART MARMORYZOWANE, OZDOBNA WYKLEJKA

Zbiór najważniejszych dzieł Ignacego Krasickiego (1735-1801) wydany w Paryżu w drukarni Pinarda. Zawiera m.in. Bajki i przypowieści; Monachomachia; Antymonachomachia; Wojna Chocimska; Pieśni Ossjana; Listy; Satyry; Wiersze; O rymotwórstwie i rymotwórcach; Życia zacnych mężów z Plutarcha.

Portret Krasickiego wykonał Antoni Oleszczyński (1794-1879).

O wydaniu paryskim pisał Oleszczyński do J. U. Niemcewicza (list z III 1830): "Wiadomo iuż JE Panu, że Dr Barbezat przedsiębierca Paryzki, wydaie dzieła Krasickiego w iednym tomie. Jest ono drukowane na naypiękniejszych welinach i z wykwintnemi ozdobami. Do tego Dzieła i iedney nitki cudzoziemiec nie dodał, Korrekturę onego utrzymywali polacy, ia narytowałem portret, znaleźliśmy nawet Polaków, z których ieden będzie odciskał rycinę a drugi oprawiać dzieło, chodziło nam tylko o znalezienie portretu rysowanego przez którego bąć z Ziomków. W tem w zbiorach nieocenionych P. Chodzki znaleźliśmy ten skarb pożądany, z niego przeto na miedzi wykonałem portret [...]. Wydanie to Krasickiego przekonać może szanownych Ziomków, że ieżeli podobnych dzieł niemamy dotąd w Kraiu, to temu nie są winne ręce polskie, lecz brak papierni i odwagi przedsiębierców".

Stan DB+/ otarcia oprawy, przetarcia narożników, dedykacja z epoki oraz pieczęć własn. na przedniej wyklejce, nr na k.tyt., miejscami rdzawe plamki [foxing], niewielki ślad dawnego zawilgocenia dolnego narożnika biegnący wzdłuż bloku

PROWENIENCJA:

Wyjątkowo interesujący egzemplarz z dwoma znaczącymi śladami proweniencyjnymi.

Na karcie przedniej zachowała się odręczna dedykacja:

„Tę książkę dostałem od mojego drogiego Dziadunia Adama Bartoszewicza”

poniżej znajduje się odręczny podpis obdarowanego [nie udało się ustalić osoby]. Dedykacja stanowi bezpośrednie świadectwo rodzinnego przekazania książki przez Adama Mateusza Bartoszewicza (1792/1794–1878) swojemu wnukowi.

Adam Mateusz Bartoszewicz, syn Jana i Anny z Kuszelewskich, był pedagogiem, profesorem, inspektorem szkolnym, nauczycielem matematyki, paremiografem oraz znanym bibliofilem i kolekcjonerem. Studiował na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu Wileńskiego. Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel, m.in. w Mirosławiu i Białej Podlaskiej, a od 1833 r. pełnił funkcję inspektora szkoły obwodowej w Warszawie; przez pewien czas był również inspektorem Gimnazjum Gubernialnego w Łukowie. W 1822 r. wydał Rzecz o matematyce. Zajmował się także zbieraniem przysłów, sentencji, książek i pamiątek przeszłości. Jego działalność kolekcjonerska zapoczątkowała słynne archiwum i księgozbiór rodziny Bartoszewiczów, rozwijany następnie przez jego syna Juliana i wnuka Kazimierza.

Na egzemplarzu zachowała się ponadto pieczęć własnościowa Bolesława Kalinowskiego, uczestnika Powstania Warszawskiego 1944 r. Stanowi ona kolejny, późniejszy ślad losów książki i łączy egzemplarz z osobą należącą do pokolenia polskiego podziemia niepodległościowego i uczestników walk o Warszawę w sierpniu i wrześniu 1944 r.

Takie połączenie XIX-wiecznej proweniencji rodzinnej związanej z Adamem Mateuszem Bartoszewiczem oraz późniejszego śladu własnościowego Bolesława Kalinowskiego – uczestnika Powstania Warszawskiego czyni egzemplarz szczególnie interesującym dokumentem historii książki.

Rzadki i osobisty przykład przekazania książki w obrębie rodziny Bartoszewiczów, wzbogacony o późniejszą proweniencję związaną z uczestnikiem Powstania Warszawskiego.

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie