MOSBACH- WIADOMOŚCI DO DZIEJÓW POLSKICH Z ARCHIWUM PROWINCYI SZLĄSKIEJ

MOSBACH August

PRZYCZYNKI DO DZIEJÓW POLSKICH

z Archiwum Miasta Wrocławia

zebrał...

Ostrów, nakłądem J.Prebatscha 1860 [właściwie: Wrocław 1860. Nakł. autora], str. [4], L, [2], 403, [1]; format 14x22 cm

Bogaty wybór dokumentów źródłowych od 1206 do 1774 w układzie chronologicznym. W tym samym roku Mosbach wydał "Przyczynki do dziejów polskich z archiwum miasta Wrocławia".

"Obie te pozycje potwierdzały historyczną łączność Śląska z pozostałymi ziemiami polskimi, co edytor akcentował w przedmowach i komentarzach. Współczesna krytyka (np. Aleksander Adamowicz) odniosła się do wydawniczych poczynań Mosbacha z dużym uznaniem" (PSB).

Rzadkie!

August Mosbach (ur. 14 listopada 1817 w Podgórzu, zm. 10 grudnia 1884 we Wrocławiu[1]) – historyk, archiwista, filolog, publicysta.

Pierwszymi ważnymi publikacjami były „Pomniki dziejów Polski wieku XVII”, które ukazały się we Wrocławiu w latach 1840–1842 pod pseudonimem August Podgórski. Wiele artykułów publikował w poznańskim „Tygodniku Literackim”. Z Ksawerym Łukaszewskim opracował słownik polsko-niemiecki i niemiecko-polski, który za życia autorów osiągnął kilkanaście wydań.

Był jednym z autorów haseł do 28 tomowej Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda z lat 1859–1868. Jego nazwisko wymienione jest w I tomie z 1859 roku na liście twórców encyklopedii.

W 1860 wydał „Wiadomości z dziejów polskich w archiwum prowincji szląskiej” oraz „Przyczynki do dziejów polskich z archiwum miasta Wrocławia”. W 1865 bazując na wykonanym przez Aleksander Przezdzieckiego odpisie wydał biografię Piotra Włostowica pt: „Piotr syn Włodzimierza, sławny dostojnik polski wieku XII. Kronika opowiadająca dzieje Piotrowe”. Publikacja ta stała się przyczynkiem do wydania przez Ignacego Kraszewskiego[4] w 1878 powieści „Historii prawdziwej o Petrku Właście palatynie, którego zwano Duninem”.

Jeszcze w 1840 przystąpił do przygotowywania pracy doktorskiej jej tematem miał być XIII wieczny dziejopisarz Godysław Paweł. Pracę na jego temat opublikował dopiero w 1867, a stopień doktora uzyskał w Jenie w 1872[1].Wydawał i publikował artykuły na tematy filozoficzne, historyczno-literackie oraz polityczne. Wobec powstania styczniowego zajął postawę zdecydowanie nieprzychylną odmawiając pomocy przy zakupie broni, o co był proszony. Wobec zaborców zajmował stanowisko ugodowe, a polscy historycy, którym niejednokrotnie pomagał w badaniach na Śląsku, wysoko cenili jego zasługi jako badacza dziejów ojczystych i edytora. Niechętnie zaś na jego działalność spoglądali Niemcy, którym nie na rękę było ujawnianie źródeł wskazujących na polską przeszłość Wrocławia i Dolnego Śląska.

TWARDA OPRAWA PEŁNA SKÓRA WSPÓŁCZESNA. OKŁADKI OKOLONE TLOCZONĄ NA ŚLEPO BORDIURĄ, GRZBIET PŁASKI Z DEKORACYJNYMI, GŁĘBOKOTŁOCZONYMI ZDOBIENIAMI I SZYLDZIKIEM ZE ZŁOCONĄ TYTULATURĄ. RĘCZNIE BARWIONY W MASIE PAPIER MARMORYZOWANY NA WYKLEJKACH, WSZYSTKIE OBCIĘCIA KART BARWIONE TYM SAMYM WZOREM. WNĘTRZA OKŁADEK WYKOŃCZONE MISTERNYM TŁOCZONYM NA ŚLEPO SZLACZKIEM. ZACHOANE OBIE OKŁADKI WYDAWNICZE

STAN DB/ BDB/ przebarwienia papieru, rdzawe plamki [foxing], EFEKTOWNA OPRAWA

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie