GÉRANDO - O UDOSKONALENIU MORALNÉM CZYLI O UKSZTAŁCENIU SAMEGO SIEBIE T. I–III [komplet w 3 wol.]. Mińsk 1855
GÉRANDO - O UDOSKONALENIU MORALNÉM CZYLI O UKSZTAŁCENIU SAMEGO SIEBIE T. I–III [komplet w 3 wol.]. Mińsk 1855
-
Watch the product:
- Add feedback:
- Code: 22703
-
Availability:
Exists
(1 szt.)
-
GÉRANDO Joseph Marie de (1772–1842)
O UDOSKONALENIU MORALNÉM CZYLI O UKSZTAŁCENIU SAMEGO SIEBIE
Przełożył z francuskiego Michał Bohusz Szyszko.
T. I–III [komplet w 3 wol.]. Mińsk, nakładem i drukiem J. Dworca, 1855. T. I: X, 273, [1] s.; t. II: 279, [1] s.; t. III: 336, [6] s. Format 12,5 × 20 cm.
Dzieło Josepha Marie de Gérando, francuskiego filozofa, pedagoga i działacza społecznego, poświęcone problematyce samowychowania, doskonalenia charakteru i moralnego kształtowania jednostki. Autor wychodzi z założenia, że doskonalenie człowieka dokonuje się poprzez świadomą pracę nad własnymi skłonnościami, postępowaniem i relacjami z innymi ludźmi. Książka ma charakter praktyczno-moralny: nie ogranicza się do rozważań filozoficznych, lecz wskazuje zasady, które mają prowadzić do świadomego kształtowania własnego życia.
Gérando omawia między innymi znaczenie samopoznania, pracy nad charakterem, panowania nad namiętnościami, kształtowania woli oraz rozwijania cnót. Istotne miejsce zajmuje relacja pomiędzy życiem wewnętrznym człowieka a jego postępowaniem wobec społeczeństwa. Autor przedstawia moralne doskonalenie jako proces wymagający systematycznego wysiłku, obserwacji samego siebie i świadomego kierowania własnym postępowaniem.
Rzadkie!
TWARDA OPRAWA JEDNORODNA Z EPOKI. GRZBIETY PŁASKIE ZE ZŁOCENIAMI, OKŁADZINY KARTONOWE MARMORYZOWANE, OBCIĘCIA KART MARMORYZOWANE.
Stan DB+/ drobne otarcia opraw, zabrudzenie końcowej karty tomu I, nieaktualne oznaczenia sygnaturowe na kartach tytułowych; na karcie tytułowej tomu I dawne wpisy własnościowe: „Leśniewski, 1861” oraz „Wincenty Smoczyński, 1862”/ ŁADNY EGZEMPLARZ.
Egzemplarz posiada ponadto interesujące proweniencje z XIX wieku: wpis Bułakowski 1850-?; Leśniewski, 1861 oraz Wincenty Smoczyński, 1862.
Wincenty Smoczyński (1842–1903) był późniejszym księdzem, doktorem teologii i autorem oraz tłumaczem licznych publikacji religijnych. W 1861 r. został wysłany z seminarium kieleckiego do Akademii Duchownej w Warszawie; jego działalność przypadła również na okres powstania styczniowego. Później związał się z Krakowem i Tenczynkiem.
Alfons Jan Bułakowski (1838–1917) był księdzem katolickim, późniejszym proboszczem w Przedborzu, kanonikiem honorowym kapituły sandomierskiej, poetą i tłumaczem. W latach 1865–1869 był związany z Seminarium Duchownym w Sandomierzu. Archiwum Diecezjalne w Sandomierzu wymienia go właśnie wśród swoich rektorów.
Ask a question about the product. Our team will be happy to provide a detailed answer to your inquiry.
Polish