SCZANIECKI - DZIENNIK LUDWIKA SCZANIECKIEGO PUŁKOWNIKA WOJSK POLSKICH napoleonica

SCZANIECKI Ludwik Paweł (1789–1854)

DZIENNIK LUDWIKA SCZANIECKIEGO PUŁKOWNIKA WOJSK POLSKICH

Warszawa, Skład Główny w Księgarni E. Wende i Spółka, 1904, str. 351; format ok. 13,5x20,5 cm.

Ludwik Paweł Sczaniecki (1789–1854) – podpułkownik wojsk Księstwa Warszawskiego, uczestnik kampanii napoleońskich, powstaniec listopadowy, ziemianin, działacz społeczny, konspirator i pamiętnikarz.

Pochodził z wielkopolskiej rodziny ziemiańskiej, wychowywanej w tradycji patriotycznej. Kształcił się w Dreźnie, studiując historię, nauki przyrodnicze i matematykę, a po powrocie do kraju pracował w administracji Księstwa Warszawskiego. W 1809 roku wstąpił do wojska i uczestniczył w wojnie z Austrią. Podczas kampanii rosyjskiej 1812 roku służył jako adiutant gen. Jana Henryka Dąbrowskiego, przewoził depesze do Napoleona, został ranny pod Bobrujskiem, dowodził oddziałem pod Borysowem i przeszedł dramatyczny odwrót spod Berezyny. W kampanii 1813 roku walczył m.in. pod Lützen, otrzymał Order Legii Honorowej, następnie dostał się do niewoli rosyjskiej. Po zwolnieniu powrócił do służby u boku gen. Dąbrowskiego, jednak po utworzeniu Królestwa Polskiego odmówił służby w armii podporządkowanej Rosji i w 1819 roku wystąpił z wojska w stopniu majora. W okresie powstania listopadowego ponownie stanął do walki, dowodząc oddziałami jazdy. Po klęsce powstania przebywał na emigracji, gdzie zmarł w Paryżu. Pozostawiony przez niego dziennik należy do najważniejszych polskich relacji pamiętnikarskich dotyczących epoki napoleońskiej.

Publikacja obejmuje pamiętnik prowadzony przez autora od początku służby wojskowej. Sczaniecki opisuje kampanię 1809 roku, wyprawę na Rosję w 1812 roku, przebieg działań wojennych u boku gen. Dąbrowskiego, kontakty ze sztabem Napoleona oraz realia życia codziennego polskich oddziałów. Wspomnienia zawierają również relacje z odwrotu spod Moskwy, przeprawy przez Berezynę, kampanii 1813 roku, pobytu w niewoli rosyjskiej oraz wydarzeń poprzedzających powstanie listopadowe. Dziennik ma charakter źródła osobistego, łącząc zapis wydarzeń wojennych z obserwacjami dotyczącymi życia wojskowego, społeczeństwa i sytuacji politycznej pierwszej połowy XIX wieku.

Pierwsze wydanie dziennika ukazało się pośmiertnie w 1904 roku nakładem Księgarni E. Wende i Spółka. Stanowi pierwszą publikację rękopiśmiennego pamiętnika Ludwika Sczanieckiego i do dziś pozostaje podstawową edycją tego ważnego źródła do dziejów wojen napoleońskich z perspektywy polskiego oficera.

TWARDA OPRAWA PÓŁSKÓREK Z EPOKI. GRZBIET Z WYPUKŁYMI ZWIĄZAMI PODKREŚLONYMI ŚLEPOTŁOCZONYMI LINIAŁAMI. W DRUGIM POLU ZŁOCONA TYTULATURA.

Stan DB+/ drobne otarcia grzbietu, na wyklejce oraz karcie tyt. zamazane pieczęcie prywatnego księgozbioru, poza tym egzemplarz czysty.